Twoim problemem jest to, że powszechną NICOŚĆ mylisz z osobistą PUSTKĄ
1.Stosowanie zbiorników bezodpływowych:
gdy są niekorzystne warunki gruntowo-wodne(ścieki nie powstają w sposób ciągły), zbyt mała działka, aby zastosować przyd.oczyszcz., dla rodzin 2 osobowych-,względy ekonomiczne, V= Q/t Q-obj.użytkowa (0,12÷0,15m3/M*d) tz –czas zatrzymania (10÷14dni)
Dla 4 osobowej rodziny:V=8m3 ; Koszt wywozu ścieków jest zależny od: liczby kursów w zależności od odległości(2÷20km); prędkości pojazdu; zużycia paliwa i zasięgu terytorialny; promienia wywozu. Szamba do 10m3 powinny znajdować się: 15 m od okien i drzwi zew. budynków jednorodzinnych i magazynów spożywczych, a 7,5 m od granicy działki(można dostać zgodę na mniejsze odległości). Koszty budowy (inwestycyjne) szamba j znacznie mniejszy niż przyd.oczyszcz., ale koszty eksploatacyjne szamba są znacznie droższe.
2. Schematy przydomowych oczyszczalni ścieków
Przydomowe oczyszczalnie ścieków to różne układy technologiczne służące do oczyszczania nieczystości ciekłych powstałych w pojedynczych domach lub ich zbiorowiskach; Schematy:
1.OG->DR->grunt gdzie: OG – osadnik gnilny , DR – drenaż rozsączający, OG – służy do wstępnego oczyszczania ścieków, zachodzą w nim procesy: sedymentacji, flotacji, fermentacji osadu. Jest to pierwszy i obowiązkowy element przydomowej oczyszczalni ścieków.
DR – układ perforowanych przewodów, które pozwalają na wprowadzenie wcześniej oczyszczonych ścieków do gruntu.
2.OG->FP->wody pow. gdzie: FP – filtr piaskowy – pod warstwą piasku znajdują się przewody zbierające ścieki przefiltrowane
3.OG->FP->SCH->grunt gdzie: SCH – studnia chłonna – można stos. gdy ilość ścieków nie przekracza 1 m3/d. Pozwala na wprowadzenie ścieków po FP do gruntu.
4.OG->HB->wody pow. gdzie: HB – oczyszczalnia roślinna ( hydrobotaniczna ) Stosowane przy oczyszczaniu z usuwaniem związków węgla i zawiesiny
5.OG->ZŁ->wody pow. gdzie: ZŁ – złoże biologiczne
6.OG->K.O.CZ.->wody pow. gdzie: KOCZ – komora osadu czynnego
Wszystkie wyżej wymienione oczyszczalnie muszą być w sposób ciągły zasilane ściekami
3. Dane do projektowania przydomowych oczyszczalni ścieków
Jednostkowa średnioroczna ilość ścieków [120-150 l/Md]
Ilość ścieków w przydomowych oczyszczalniach ścieków w zależności od standardu wyposażenia mieszkań w urządzenia sanitarne: 50-150 [l/Md]
Jeżeli : woda jest z wodociągu, ubikacja bez łazienki to 50l/Md; wodociąg, kuchnia, brak ciepłej wody w łazience - 70l/Md; wodociąg, kuchnia,
łazienka, podgrzewanie (bolier) 80l/Md; wodociąg, kuchnia, łazienka, ciepła woda centralna 140l/Md
Qdśr = LM*qśr gdzie: LM- liczba mieszkańców, qsr- średni roczny odpływ ścieków
Qdmax = Ndmax * Qdśr // Qdmax = Nhmax * Qdśr/24 // Qdmin = Ndmin * Qdśr // Qdmin = Nhmin * Qdśr/24
Współczynnik nierównomierności
Ndmax
Ndmin
Nhmax
Nhmin
Nh sr.
Pojedynczy dom
3,0
0,3
3,5
0,1
3,0
Osiedle do 2000M
2,5
0,5
3,0
0,3
2,4
Osiedle do 20000M
2,0
-
2,4
-
1,6
Małe obiekty usługowe
3,5
0,2
4,5
0
3,5
Średnie stężenia w ściekach dowożonych taborem asenizacyjnym Jednostkowe ładunki zanieczyszczeń i stężenia
Stęż.[mg/l]
BZT5
4000
ChZT
5000
Zawiesina og.
3000
Azot og.
140
Azot amonowy
80
Fosfor og.
40
Jednost. ład. zaniecz.
Stęż [mg/l]
BZT5
60 g O2/Md
400
ChZT
120 g O2/Md
800
Zawiesina og.
70 g /Md
460
Azot og.
11 g /Md
43
Azot amonowy
9 g /Md
60
Fosfor og.
2-3 g /Md
13-20
4.Osadnik gnilny, elementy, obliczenia
Osadnik gnilny jest to urządzenie, zbiornik, który służy do wstępnego mechanicznego oczyszczania ścieków.
Składa się z: części przepływowej, gdzie czas zatrzymania <tz> = 4-8 h; części sedymentacyjnej, na dnie której zatrzymują się zawiesiny. Zachodzi tu proces stabilizacji beztlenowej psychrofilnej, a czas zatrzymania = 0,5-1 rok (z osadnika usuwamy tylko osad, co 2-3 lata); części flotacyjnej, gdzie gromadzi się kożuch.
Jak liczymy osadnik:
W zależności jakie układy oczyszczalni, takie powstają osady:
OG-DR, -FP, -HB: Vjednostkowa = 0,65 *180 = 120 l/m ~ 175 ze względu na kożuch // OG-ZB: Vjednostkowa = (0,65+0,23) *180 = 160 l/m ~ 180 ze wzgl. na kożuch
OG-Ocz: Vjednostkowa = (0,65+0,96) *180 = 260 l/m ~ 360 ze wzgl. na kożuch // Vosadnika = Vpjednost+Vosjednost
5.Zasady wymiarowania osadników gnilnych (OG)
Zapewniamy objętość: 0,5 m3/M – jeżeli liczba mieszkańców M = 6 // 0,4 m3/M – jeżeli liczba mieszkańców M > 6
Minimalna pojemność: V = 2m3 , dla 4 osób najlepsza pojemność to V = 4m3 // Liczba komór osadnika gnilnego:
dla osadników wykonanych z tworzyw sztucznych, wyposażonych w filtr na dopływie – 1 komora // dla osadników bez filtru na dopływie: przy V = 2÷4m3 – dwie komory z podziałem 2:1 // przy V = 4÷15m3 – trzy komory z podziałem 2:1:1
Napełnienie: Dla: 3÷4m3 powinno wynosić 1,2÷1,5m // 4÷15m3 powinno wynosić 1,5÷2,2m
Dodatkowe cechy: osadnik gnilny musi mieć zapewnioną odpowiednią wentylację, utrzymanie odpowiedniej przestrzeni między poziomem ścieków a sklepieniem osadnika, usytuowanie wlotu 10÷15cm poniżej poziomu dna przewodu wlotowego, co umożliwi grawitacyjne odprowadzanie gazów przez pion kanalizacyjny
wykonanie w stropach komór otworów wentylacyjnych zakończonych rurami wyprowadzonymi ponad teren, wykonanie otworów wentylacyjnych w ścianach dzielących poszczególne komory osadnika, nie opróżniamy nigdy całego osadnika, nie dezynfekujemy komory osadnika, nie wchodzimy do osadnika podczas czyszczenia
6. Drenaż rozsączający – def., odległości, ograniczenia w stosowaniu, wady i zalety.
Def.: Drenaż rozsączający to układ perforowanych przewodów, które mają za zadanie wprowadzać wstępnie mechanicznie oczyszczone ścieki do gruntu, w celu ich dalszego biologicznego oczyszczenia.
Odległości: odległości minimalne: od studni – 70 m; od domu – 15 m; od granicy działki – 7,5 m; od drogi publicznej – 7,5 m ; od zwierciadła wody gruntowej – 1,0 m
Wymiarowanie: wg niemieckiej normy DIN 4261:
jednostkowe długości drenów i odległości między nimi: dla drobnego żwiru i piasku – 10 m/M, co 2,0 m; dla piasku gliniastego – 15 m/M, co 2,5 m;
dla gliny piaszczystej – 20 m/M, co 3,0 m; całkowita długość drenażu ≤ 800 m; długość jednego ciągu ≤ 30 m; zalecana średnica przewodu – 100 mm
średnica otworów – 8 mm; przykrycie warstwą gruntu rodzimego – 60 cm
w warunkach polskich: jednostkowa długość drenażu: ≤ 20 m/M dla dopływu grawitacyjnego; ≤ 25 m/M dla dopływu pompowego
całkowita długość drenażu ≤ 800 m; długość jednego ciągu ≥ 6 m; średnica przewodu: ; 100 mm dla dopływu grawitacyjnego (Ø wewnętrzna – 80 mm)
63 mm dla dopływu pompowego; otwory: średnica 8 mm; rozmieszczenie: co 0,6 m dla dopływu grawitacyjnego (1,0 m jak dopływ pompowy)
głębokość posadowienia drenów: min. 40 cm; max. 80 cm; optimum 50 ÷ 60 cm
dreny umieszcza się w warstwie żwiru: Ø ziaren – 16 ÷ 32 mm ; minimalne przykrycie żwirem przewodów – 5 cm ; warstwa żwiru po przewodem – 15 cm
Ograniczenia w stosowaniu: Dopuszczalna ilość ścieków oczyszczonych mechanicznie, jaką można odprowadzić do gruntu ≤ 5 m3/d ; Zawiesina < 50 mg/l
Drenażu nie można zastosować, gdy grunt stanowią: rumosze ; żwiry; pospółka
W zależności od rodzaju gruntu można stosować następujące obciążenia:
Rodzaj gruntu
Dop. Obciąż. [l/m2d]
żwir
-
piasek gruby
48
piasek średni
32
piasek drobny
32
glina piaszcz.
24
glina
18÷24
glina pylista
18
ił
<8
Wady i zalety drenażu:
Wady: duża powierzchnia (20÷60 m2/M); zagrożenie dla wód podziemnych; brak kontroli odpływu.
Zalety: prostota wykonania; niskie nakłady inwestycyjne i e...